بایگانی دسته بندی "art"

تجلیل فرمانده معظم کل قوا از مواضع وحدت‌آفرین فرمانده ارتش

به گزارش mind powers؛ حضرت آیت الله خامنه‌ای فرمانده معظم کل قوا ظهر امروز (یکشنبه) در دیدار فرمانده کل ارتش و جمعی از فرماندهان نیروی زمینی، با تحسین کارآمدی و تجارب ارزشمند پرسنل قدیمی ارتش و ابراز امیدواری درباره آینده درخشان جوانان آن، بر استمرار پیشرفت و افزایش توان ارتش تأکید و خاطرنشان کردند: پیشرفت‌ها باید همچنان ادامه پیدا کند تا ارتشِ فردا از ارتش امروز بهتر، قوی‌تر، کارآمدتر و انقلابی‌تر باشد.
 

در این دیدار که به‌مناسبت روز ارتش و نیروی زمینی برگزار شد، رهبر انقلاب اسلامی خطاب به جوانان ارتش تأکید کردند: از شما جوانان عزیز می‌خواهم همه ابتکارات، تلاشها و ظرفیت‌های انسانی خود را برای پیشبرد و اعتلاء ارتش بکار اندازید.

فرمانده کل قوا همچنین با تجلیل از مواضع انقلابی و وحدت‌آفرین امیر سرلشکر موسوی فرمانده کل ارتش، افزودند: آقای سرلشکر موسوی در عین دلبستگی سازمانی و پایبندی عاطفی به ارتش که حفظ و تأکید بر آن لازم است، سخنان بسیار خوبی در خصوص اتحاد نیروهای مسلح بیان کردند که این سخنان نشان‌دهنده عقل مدیریتی و صفای باطنی است و ارتش را در چشم مردم بیش از پیش ارزشمند می‌کند.

کشف 85 درصد سرقت‌ها در آذربایجان شرقی

به گزارش mind powers؛ رئیس پلیس آگاهی استان در نشست خبری با بیان این مطلب افزود: در سال ۹۶ سرقت منزل هم ۱۰ درصد کاهش داشته است و عمده سرقت‌ها در این حوزه از شهرک‌های اقماری، طبقه اول آپارتمان‌ها و بیشترین میزان موارد مسروقه طلا، جواهرات و پول نقد بود.

سرهنگ عباس‌زاده، بیشترین میزان سرقت را مربوط به وسائل نقلیه دانست و گفت: در این میان خودروی پراید با بیش از ۷۵درصد، سهم بیشتری دارد.

رئیس پلیس آگاهی استان ادامه داد: سال گذشته، ۴ مورد سرقت مسلحانه و زورگیری در استان رخ داده است.

وی با اشاره به رتبه برتر اداره مبارزه باجعل و کلاهبرداری پلیس استان در کشور گفت: در سال ۹۶، بیشترین پرونده‌های جعل مربوط به جعل اسناد و مدارک بانکی و بیشترین مورد کلاهبرداری هم خرید و فروش‌های ملکی و آپارتمان بود که ۲۰ درصد افزایش داشته است.

رئیس پلیس آگاهی استان، درباره جرائم جنایی هم گفت: میزان ارتکاب به قتل در آذربایجان شرقی در سال گذشته با ۱۲ درصد افزایش، به ۶۳ مورد رسید که این موارد بیشتر در نزاع فردی با وسایلی همچون قمه و چاقو صورت گرفته است.

وی همچنین از کشف ۵۳ درصدی پرونده‌های قاچاق در سال ۹۶ در استان خبر داد و افزود: ارزش ریالی این کشفیات، ۸۹ میلیارد تومان بود.

رئیس پلیس آگاهی استان، کشف ۷۰ درصد جرائم به‌صورت علمی و فنی و اطلاعاتی را از افتخارات پلیس آگاهی آذربایجان شرقی برشمرد و با اشاره به اولویت‌های پلیس آگاهی در سال ۹۷، خاطرنشان کرد: توجه به منویات رهبر معظم انقلاب و شعار سال، مبارزه با قاچاق کالا، مبارزه با سرقت، کشف ۱۰۰ درصدی جرائم خشن، مبارزه با جرائم اقتصادی و افزایش میزان رضایت مردم، از اولویت‌های امسال پلیس آگاهی استان است.

منبع: صداوسیما

وجه نامگذاری قمر بنی‌هاشم به عباس و اباالفضل علیه السلام

به گزارش mind powers؛ در بعضى از کتب معتبر نقل شده که در روز ولادت حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام، ام البنین سلام الله علیها قنداقه او را به دست امیر المؤمنین علیه السلام داد تا بر وى نامى بگذارد. حضرت زبان مبارک را به دیده و گوش ودهان او گردانید تا حق بگوید و حق ببیند و حق بشنود. سپس در گوش راست وى اذان و در گوش چپش اقامه گفت. یکى از سنت‌هاى رسول خدا صلى الله علیه و آله که براى مسلمین ارث گذارده، این است که در حین تولد فرزند، در گوش راستش اذان و در گوش ‍ چپش اقامه بگویند تا از همان بدو تولد با اسامى خدا و رسول خدا و امام و ولى خدا آشنا گردد. حضرت امیرالمؤمنین على علیه السلام به ام البنین علیها السلام فرمود: چه اسمى بر این طفل گذارده‌اید؟ عرض کرد: من در هیچ امرى بر شما سبقت نگرفته‌ام؛ هر چه خودتان میل دارید اسم بگذارید. فرمود: من او را به اسم عمویم، عباس، عباس نامیدم.

«عباس»، صیغه مبالغه از ماده «عَبَسَ» است که به معنى در هم شدن بشره و قبض و گرفتگى صورت مى‌باشد. امیرالمؤمنین(علیه السّلام ) از پس پرده‌هاى غیب، جنگاورى و دلیرى فرزند را در عرصه‌هاى پیکار دریافته بود و مى‌دانست که او یکى از قهرمانان اسلام خواهد بود؛ لذااو را عباس(دُژم: شیر بیشه) نامید؛ زیرا در برابر کژی‌ها و باطل، تُرش‌روی و پُر آژنگ بود و در مقابل نیکى، خندان و چهره گشوده.

اما مشهورترین کنیه آن حضرت، اباالفضل است؛ چون فرزندى به نام فاضل داشته، بلکه مى‌توان گفت پدر تمام فضایل انسانیت و کمال بوده است. در کتاب العباس، دو کنیه دیگر براى آن‌حضرت نقل کرده است: یکى ابو القرایة که آن را از کتاب مزار سرائر ابن ادریس و مقاتل الطالبیین ابوالفرج و انوار النعمانیه سید جزایرى و تاریخ خمیس ابوالحسن دیاربکرى نقل فرموده و دیگرى اباالقاسم است و مستند ایشان، زیارت روز اربعین مى‌باشد که از جابر نقل شده و در آن آمده است که وى در روز اربعین متوجه قبر آن بزرگوار گردید و گفت: اسلام علیک یا اباالقاسم، اسلام علیک یا عباس بن على علیه السلام و چون جابر از اکابر صحابه بوده و در این خانواده تربیت شده است، البته سبب آن را مى‌داند؛ چه آن‌که آن حضرت فرزندى به نام قاسم نداشت تا مکنى به آن شود. 

۱٫ چهره درخشان قمر بنی هاشم، جلد ۱، حجت الاسلام شیخ على ربانى خلخالى.

۲٫ زندگانی حضرت ابوالفضل العباس(ع)، علّامه محقق حاج شیخ باقر شریف قرشى.

قیمت نفت سبک ایران از ۶۸ دلار فراتر رفت

به گزارش mind powers به نقل از وزارت نفت؛ میانگین قیمت نفت خام سبک ایران در هفته منتهی به ۱۳ آوریل (جمعه، ۲۴ فروردین‌ماه) با ۳ دلار و ۷۷سنت افزایش به ۶۸ دلار و ۱۱ سنت برای هر بشکه رسید.

میانگین قیمت نفت خام سنگین ایران هم در دوره مورد بررسی ۲ دلار و ۱۵ سنت برای هر بشکه افزایش یافت و به ۶۵ دلار و ۶۷ سنت برای هر بشکه رسید.

میانگین قیمت سبد نفتی سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) نیز در هفته منتهی به ۱۳ آوریل، به ۶۷ دلار و ۶۷ سنت رسید که نسبت به هفته قبل از آن، با ۲ دلار و ۵۷ سنت افزایش همراه بود.

میانگین قیمت نفت خام شاخص دبلیوتی‌آی هم در این بازه زمانی، ۲ دلار و  ۹۴ سنت افزایش یافت و به ۶۶ دلار و ۴ سنت برای هر بشکه رسید. در هفته مورد بررسی، قیمت نفت خام شاخص برنت با  ۴ دلار و ۳۳ سنت افزایش، بشکه‌ای ۷۱ دلار و ۵ سنت معامله شد.

میانگین قیمت نفت خام شاخص‌های دوبی و عمان نیز در دوره مورد بررسی به ترتیب یک دلار و  ۹۴ و یک دلار و  ۸۶ سنت برای هر بشکه افزایش یافت و هر بشکه ۶۷ دلار و ۳۸ سنت و ۶۷ دلار و ۳۷ سنت معامله شد.

نگرانی‌ها درباره تاثیر تنش‌های به وجود آمده میان آمریکا و روسیه بر بازار نفت خاورمیانه، سبب افزایش قیمت نفت در هفته گذشته به بالاترین سطح در سه سال گذشته شد. این در حالی است که با پایان یافتن تعمیرات دوره‌ای پالایشگاه‌ها در مناطق مختلف، تقاضا برای خرید نفت خام افزایش یافته است.

بازنویسی داستان اوکراین در ارمنستان

ارمنستان به صحنه آشوب و درگیری‌های خیابانی تبدیل شده است.اعتراضاتی که ظرف ۹ روز اخیر در «ایروان» مشاهده می‌شود به نوعی یادآور انقلاب آبی اوکراین است.
به گزارش mind powers آنلاین، در «گیومری» دومین شهر بزرگ ارمنستان هم تظاهرات برگزار شده است. معترضان تلاش کردند راه اصلی این شهر به ایروان را مسدود کنند.آنها همچنین قصد بستن جاده‌ها و پل‌های شهر را هم داشتند، اما پلیس با استقرار ماموران پلیس و نیروهای گارد ضد شورش مانع از آن شد.

جرقه اعتراضات

پارلمان ارمنستان روز پنجشنبه در یک رای‌گیری اجازه داد سرکیسیان که از سال ۲۰۰۸ میلادی تا همین ماه جاری به عنوان رئیس‌جمهوری این کشور کوچک فعالیت داشته، به عنوان نخست وزیر جدید ارمنستان منصوب شود؛ تغییر شغلی که مخالفان سرکیسیان معتقدند به معنای سلطه وی در راس قدرت است. براساس قانون اساسی که در رفراندوم سال ۲۰۱۵ میلادی تغییر یافت نخست وزیر ارمنستان در حال حاضر بیشترین قدرت را در این کشور در اختیار دارد در حالی که ریاست جمهوری بیشتر حالت تشریفاتی دارد.

براساس آمار اعلام شده توسط پلیس، حداقل ۲۳۰ نفر در هشتمین روز اعتراضات بازداشت شدند. این رقم نشان می‌دهد که اعتراضات علیه آقای سرکیسیان درحال افزایش است. «جاثلیق گارگین دوم» پیشوای مذهبی ارامنه جهان از معترضان خواسته است به تظاهرات پایان دهند و با مقام‌های دولت مذاکره کنند. او گفته است «ما برای ثبات تدریجی اوضاع دعا می‌کنیم.»

ظرف نه روز گذشته،هزاران نفر در شهرهای مختلف به رغم درخواست پلیس برای پایان دادن به تجمعات در خیابان‌ها حضور یافتند و علیه نخست‌وزیر شعار دادند.رئیس جمهوری دیروز و نخست وزیر امروز، در مصاحبه‌ای از ادامه اعتراض‌ها ابراز نگرانی کرده و نسبت به عواقب غیرقابل پیش‌بینی آن هشدار داده است.

رد هرگونه مذاکره

 «نیکول پاشینیان» رهبر معترضان خواهان کناره‌گیری «سرژ سرکیسیان» شده که ۱۰ سال است قدرت را در دست دارد.

وی در سخنرانی‌اش در جمع هزاران معترض در ایروان گفت: «برای مذاکره دیر شده است. البته به این معنی نیست که ما برای بحث بر سر برخی مسائل، مانند تاریخ استعفای سرکیسیان یا وضعیت آینده او آمادگی نداشته باشیم».

رهبر معترضان در سخنرانی خود همچنین تأکید کرد که اپوزیسیون به دنبال «انتقام» نیست و «سرکیسیان هر چه زودتر استعفا کند، به سود خود او و البته به سود ارمنستان است.»

شباهت ارمنستان به اوکراین

در نظام حکومتی جدید در ارمنستان، رئیس‌جمهور مقامی تشریفاتی ست و از حدود دو هفته پیش «آرمن سرکیسیان» بدون نسبت خانوادگی با رئیس‌ جمهور پیشین، به این مقام انتخاب شده است.

آمریکا از طرفین خواسته است که خویشتنداری نشان داده از خشونت پرهیز کنند اما واقعیت این است که واشنگتن از وضع پیش آمده به شدت خوشنود است. سازمان امنیت و همکاری اروپا هم از نزدیک در حال تعقیب وضعیت ارمنستان است. ریاست جمهوری ۱۰ ساله آقای سرکیسیان (دو دوره پنج ساله) حدود دو هفته پیش به پایان رسید. ارمنستان در سال ۱۹۹۱ میلادی از جماهیر شوروی سابق جدا شد اما همچنان برای کمک به سرمایه گذاری به روسیه وابسته است. بسیاری از مردم ارمنستان دولت را به فساد و سوءمدیریت در اقتصاد متهم می‌کنند. در یک نگاه اجمالی می‌توان گفت که وضعیت امروز ارمنستان شباهت زیادی به وضعیت اوکراین در سال ۲۰۱۴ و زمانی دارد که «ویکتوریانوکویچ» همه کاره کی یف بود ، دارد. التهاب ارمنستان اتفاقی است که معادلات روسیه را به موازات وضعیت نه جنگ و نه صلح اوکراین مورد تهدید قرار خواهد داد. شاید در نهایت روسیه در مورد ارمنستان هم ناچار به نوعی مداخله سریع شود زیرا آمریکا از کانال ایروان هم می‌تواند به مسکو فشار جدیدی اعمال کند.

 

admin بدون نظر ادامه مطلب

تصویرساز: آندرئا یوسینی.

تصویرساز: آندرئا یوسینی.

 

دبورا اسمیت، لس‌آنجلس‌ریویو آو بوکز — طی چند سال گذشته، شاهد اوج‌گیری محبوبیت ترجمۀ ادبی در هر دو کشور آمریکا و انگلستان (و شاید به‌ویژه در دومی) بوده‌ایم. در این حال‌وهوای جدید است که دیدیم جایزۀ بین‌المللی من‌بوکر اصلاح شد تا شأن برابری برای مؤلف و مترجم قائل شود. وقتی اولین جایزۀ آن به رمان گیاهخوار۱ از هان کانگ رسید، ترجمۀ ادبی در کرۀ جنوبی هم در کانون توجهات قرار گرفته است. طبیعتاً در این زمینه اِجماعی وجود ندارد: برخی منتقدان کرۀ جنوبی، افسوس می‌خورند که دیگران جوایز خارجی را به منزلۀ یک‌جور همه‌پرسی دربارۀ کیفیت کل ادبیات کره‌ای حساب می‌کنند. اما در استقبال از گیاهخوار در وطن و خارج، دو جور اضطراب وجود دارد: اضطراب دربارۀ مسائل سیاست‌ورزی فرهنگی جایزه‌دهی، و اضطراب دربارۀ ماهیت و جایگاه ترجمه. توجه و قدردانی روزافزون از ترجمه و مترجم، تیشه به ریشۀ آن افسانه‌ای می‌زند که از دسترسی بی‌واسطه به اصل متن می‌گفت. این افسانه، یک فانتزی مشترک میان هر دو دستۀ خوانندگان ترجمه و اصل متن بود. ساده و واضح بگوییم، مردم دوست دارند باور کنند که جنگ و صلح را می‌خوانند، نه یک ترجمۀ انگلیسی از جنگ و صلح را؛ و آنچه دوست داشته‌اند (خواه یک کتاب منفرد یا یک فرهنگ) واقعاً همان چیزی است که تحسین شده است. این حقیقت که ترجمه یک هنر عمیقاً غریب و اغلب ضدشهودی است، همۀ این اضطراب‌ها را تشدید می‌کند. ترجمه شاید یگانه هنری است که نه‌تنها می‌تواند بد باشد بلکه می‌تواند خطا باشد، و هرگز عاری از نقص و خدشه نخواهد بود.

لذا اینکه بگوییم ترجمۀ انگلیسی من از گیاهخوار یک «کتاب کاملاً متفاوت» از اصل کره‌ای است، به یک معنا کاملاً درست است. چون ترجمۀ لفظیِ کاملاً دقیق امکان ندارد (روی هر دو زبانی که دست بگذارید دستور زبانشان کاملاً منطبق نیست، مجموعه لغاتشان با هم فرق دارد، حتی نقطه‌گذاری در هریک وزن متفاوتی دارد)، پس هیچ ترجمه‌ای نیست که «خلاق» نباشد. و هرچند اکثر ما مmind powers خودمان را «وفادار» می‌دانیم، تعاریف وفاداری هم متفاوت‌اند. چون زبان‌ها کارکردهای

توجه و قدردانی روزافزون از ترجمه و مترجم، تیشه به ریشۀ آن افسانه‌ای می‌زند که از دسترسی بی‌واسطه به اصل متن می‌گفت

متفاوتی دارند، بخش عمدۀ کار ترجمه آن است که از طریقی متفاوت بتواند تأثیری مشابه بگذارد؛ نه‌تنها تفاوت، تغییر و تفسیر کاملاً طبیعی‌اند، بلکه در حقیقت جزء لاینفک وفاداری‌اند.

شاید تصور شود که ترجمۀ گیاهخوار باعث بهبود آن اثر شده است، چون اصل متن هرگز به اندازۀ ترجمه‌اش موفق نبود؛ اما چنین تصوری بر پایۀ یک نگاه گزینشی است. بالاخره بخش میانی آن اثر، جایزۀ ادبی یی‌سانگ را از آنِ خود کرد که معتبرترین جایزۀ ادبی کرۀ جنوبی است. از هر چه بگذریم، موفقیتی که برند من‌بوکر نصیب یک کتاب می‌کند بی‌نظیر است؛ اعتباری هم که تشکیلات ادبی کره برای جوایز ادبی بین‌المللی قائل است، بسیار بیشتر از جوایز ادبی کره‌ای است. با تقریباً هر معیاری که حساب کنیم، Chaesikjuuija (عنوان کره‌ای گیاهخوار) اثری موفق بود که وقتی ترجمۀ انگلیسی من منتشر شد، یعنی هفت سال تمام پس از اصل کره‌ای، ۲۰ هزار نسخه فروخت و به چاپ چهاردهم رسید. تا آن زمان، ترجمه‌های گیاهخوار در چین، آرژانتین، لهستان و ویتنام منتشر شده بود، که چنین اتفاقی برای یک کتاب کره‌ای بسیار نامعمول است. ولی در اینجا هم، امپریالیسم فرهنگی موجب می‌شود که هیچ‌یک از آن ترجمه‌های غیرانگلیسی، هرقدر هم با استقبال مواجه شده باشند، نتوانند کتاب را به دامن موفقیت بین‌المللی پرتاب کنند. از نگاه من، نکتۀ مهم‌تر آن است که هریک از آن ترجمه‌ها، مثل نسخۀ انگلیسی من، نتیجۀ آن بود که یک مترجم آن‌قدر دلبستۀ کتاب شد که بخواهد وقتش را به آن اختصاص بدهد.

در آن هفت سال، اتفاق دیگری هم افتاد: کرۀ جنوبی، تجاوز یکی از زوجین متأهل به دیگری را جرم اعلام کرد. پس دربارۀ کتابی که این خشونت ساختاری فراگیر را افشاء می‌کند، ساده می‌شود فهمید چرا استقبال تشکیلات ادبی (عمدتاً مردان سالخورده) متفاوت از زنان کره‌ای بوده است که این کتاب را از اساس «افراطی و نامعمول» نمی‌دانستند. شاید آن تمرکز سهمگین بر جنبه‌های زیبایی‌شناختی گیاهخوار، روشی برای طفره رفتن از صحبت دربارۀ عناصر سیاسی‌اش باشد؟

تقدیر فوق‌العاده زیاد از هان کانگ برای مواردی هم بوده است که ربطی به مترجم ندارند؛ از قبیل: «تصویرسازی‌های قدرتمند» (گاردین)، «ساختار سه‌بخشی [درخشان]» و «اوج مهیب که در عین صداقت هیجانی، وهم‌آلود است» (پابلیشرز ویکلی). ساختار، پی‌رنگ، مضمون‌ها، شخصیت‌سازی و غیره همگی کار مؤلف‌اند. مmind powers، در اکثریت غالب موارد، به مسائل زبانی می‌پردازند: سبک، لحن، ضرباهنگ. و خوانندگان کره‌ای هان کانگ همواره روی سبک «شاعرانه» او دست گذاشته‌اند. یک مقاله در سال ۲۰۱۱ می‌گوید که او «به خاطر

ترجمه شاید یگانه هنری است که نه‌تنها می‌تواند بد باشد بلکه می‌تواند خطا باشد، و هرگز عاری از نقص و خدشه نخواهد بود

سبک منظوم و ساختارسازی پر از جزئیاتش توجه» جلب کرده است؛ یک مقاله در سال ۲۰۱۷ در کیانگیانگ شیمنون۲ می‌گوید داستانِ هان «شبیه شعر» است که در خور نثر کسی است که اشعارش هم منتشر شده‌اند، و از «سبک خاص لطیف و احساسی» او حرف می‌زند. درست است که این سبکِ منظوم در گیاهخوار کم‌رنگ‌تر از اعمال انسانی۳ و به‌ویژه کم‌رنگ‌تر از آخرین اثر او کتاب سفید۴ است که تقریباً مجموعه‌ای از اشعار منثور است؛ اما قطعاً چنین عنصری در گیاهخوار هست: یک سبک شاعرانۀ ظریف که در عین حال موجز و کتوم است. سعی من مطمئناً این نبود که یک سبک مزین و پرطمطراق در انگلیسی دربیاورم (رمان‌ها گرچه معمولاً تک‌آهنگ نیستند، اما شدتشان هم در لحظات مختلف کم و زیاد می‌شود)، و فکر هم نمی‌کنم که ناخودآگاه چنین شده باشد. خوانندگان و مرورکنندگان، سبک نگارش ترجمه را «ظریف» (ایندیپندنت)، «دقیق و موجز» (آیریش‌تایمز) و «خوشخوان» (نیواستیتسمن) توصیف کرده‌اند. آن‌ها از شاعرانگی‌اش هم حرف زده‌اند، بی‌آنکه بفهمند این دو امر شاید مانعة‌الجمع باشند: دبورا لوی آن را «شاعرانه ولی واقعی» نامید.

با این حال، برخی افراد معتقدند ترجمه‌ام، متن اصلی را که بیشتر ناب و کتوم بوده است تا شاعرانه، «بیش از حد شاعرانه» کرده است. ما مmind powers معمولاً بی‌رحم‌ترین منتقدان خودمان هستیم. به نظرم ترجمه‌ام جای انتقادات زیادی دارد. آنچه نگران‌ام می‌کند آنجایی است که میل به اثبات یک حرف خاص دربارۀ یک ترجمه، مشوق یک دیدگاه گمراه‌کننده دربارۀ اصل اثر می‌شود؛ که در این مورد یعنی آن شاعرانگی که من و بسیاری دیگر در نوشتار هان می‌بینیم. سبک ادبی فقط مثل اثرانگشت نشانۀ هویت نیست؛ بلکه کارکرد و دلالتی هم دارد. کارکرد، جزء سادۀ این ماجراست: کارکرد نثر دلنشین و کتوم گیاهخوار آن است که خشونت بی‌قرار آن را جبران کند، که نگذارد احساساتی و اغراق‌آمیز به نظر بیاید، که یادمان بیاورد می‌شود تیره‌ترین وحشت‌ها را در امور روزمره دید. دلالت، پیچیده‌تر است چون به بافت بستگی دارد: معاصران این مؤلف از چه سبک‌هایی استفاده می‌کنند؟ جریان اصلی کدام است؟ کدام‌یک معمولاً ستوده می‌شود و برچسب «مدرن»، «اصیل»، «تجربی» یا حتی «ادبی» نثارش می‌شود؟ ترجمه از کره‌ای به انگلیسی یعنی انتقال از زبانی که با ابهام، تکرار و نثر ساده راحت کنار می‌آید، به زبانی که دقت، ایجاز و غزل‌سرایی را می‌پسندد.

این نکته در آن واحد، هم یک تعمیمِ ناپخته و هم یک پدیدۀ مشهود است. سبک هر مؤلف در میزان فاصله‌ای مشخص می‌شود که از میانه می‌گیرد،

سبک ادبی فقط مثل اثرانگشت نشانۀ هویت نیست؛ بلکه کارکرد و دلالتی هم دارد

و لذا دلالتِ سبک هم قابل تفکیک از زبان نیست. به همین‌خاطر، ترجمه ناممکن به نظر می‌رسد. آنچه حداقل می‌توانیم بپذیریم این است که «پرچم» آنچه مثلاً تکرار یا نثر شاعرانه به نظر می‌آید، در زبان‌های مبدأ و مقصد در ارتفاع‌های متفاوتی کوبیده می‌شود؛ و همچنین اگر عُرف‌های زبان مبدأ همان‌گونه که هستند منتقل شوند، شاید گمان شود که مزاج خاص مؤلف‌اند یا حتی یک نوشتۀ بد هستند. کیفیت هم یکی دیگر از چیزهایی است که مmind powers می‌توانند تصمیم بگیرند به آن وفادار بمانند؛ بسیاری هم معتقدند که ما باید تا حد امکان در برابر بومی‌سازی مقاومت کنیم، و در باب سیاست مولد «ترجمۀ منحرف و متمرد» باید مقدمۀ مازو کازا بر کتاب ترجمۀ میزآشپزخانه۵ را خواند. در گیاهخوار حواسم بود که انحراف بیش از حد از عُرف‌های زبان ادبی انگلیسی، قوۀ کل نگارش را می‌کاهد و به حاشیه می‌راند، که خود آن قوه فی‌نفسه در از هم گسیختن رشتۀ افکار مخاطب بسیار توانمند است.

علت وجودی هر ترجمه‌ای، آن خوانندگانی‌اند که اصل اثر، بدون ترجمه، از دسترس‌شان دور می‌ماند. و به همین خاطر، همان‌طور که دنیل هان (نامزد فهرست نهایی جایزۀ من‌بوکر در سال ۲۰۱۶ و داور آن در سال ۲۰۱۷) توضیح می‌دهد، داوران «اصل و ترجمه را مقایسه نمی‌کنند تا فرآیندِ (تصمیم‌ها، ابتکارها، لغزش‌ها و…) انتقال از یک زبان به زبان دیگر را ارزیابی کنند،» بلکه سعی می‌کنند «کار نهایی انگلیسی‌زبان را فی‌نفسه بسنجند». این یک راه برای سنجش کیفیت ترجمه است، اما یگانه راه آن نیست. ترجمۀ ادبی هم می‌تواند در برابر امپریالیسم فرهنگی مقاومت کند و هم آن را دوام ببخشد؛ ما مmind powers باید از سوگیری‌های خودمان آگاه باشیم، و از تکثر رویکردهایی هم آگاه باشیم که دیگرانی با سوگیری‌ها و اهداف متفاوت از ما پیشنهاد می‌دهند. جایزه بُرده‌ام اما دلیل نمی‌شود که رویکردم به ترجمه بهترین یا یگانه رویکرد درست باشد؛ و سیاست هم دخیل است، چون رویکردم تا حد زیادی به‌واسطۀ زندگی و کار در انگلستان شکل گرفته است، یعنی همان‌جایی که این موفقیت، موفقیتی که رشک (برخی) را برمی‌انگیزد، در آن تعیین می‌شود.

تا حدی به این خاطر که در ارزیابی ترجمۀ ادبی در کرۀ جنوبی معمولاً مقایسه هم می‌شود، برخی نمی‌توانند بفهمند چرا علی‌رغم آن «لغزش‌هایی» که هان خاطرنشان کرده است، ترجمه‌ام تمجید شد و جایزه گرفت. همۀ مmind powers

«پرچم» آنچه مثلاً تکرار یا نثر شاعرانه به نظر می‌آید، در زبان‌های مبدأ و مقصد در ارتفاع‌های متفاوتی کوبیده می‌شود

عمیقاً به دقت اهمیت می‌دهند؛ همۀ مmind powers لغزش هم دارند، چون ما انسان هستیم. مقالات و ایمیل‌هایی که خطاهایم را فهرست کرده بودند روی سرِ منی آوار شد که دفعۀ اولم بود، و بسیار آشفته شدم. آیا درست می‌گفتند که من به‌خاطر سهل‌انگاری و غرور، به اثر هان کانگ خیانت کرده‌ام؟ لغزش‌هایم آگاهانه نبوده‌اند، چون او را تا حد تکریم دوست دارم و فکر می‌کنم اثرش یک نبوغ تام و تمام است؛ ولی اینکه جسارت ترجمه از زبانی را به خرج دادم که هنوز بر آن تسلط نداشتم چطور؟ اکنون چهار سال از زمانی می‌گذرد که گیاهخوار را ترجمه کرده‌ام، و هفت سال از زمانی که یادگیری کره‌ای را آغاز کردم، و اکنون چیزی را می‌فهمم که آن زمان نمی‌فهمیدم: یادگیری زبان نوعی رژۀ منظم به سمت «تسلط» نیست، و هیچ‌چیز بهتر از ترجمه‌کردن نمی‌تواند ترجمه را به شما بیاموزد. خوشحالم که اثر یک نویسندۀ مستعد را به مخاطبان بین‌المللی رسانده‌ام، و به قدر کافی وفادار بوده‌ام که اگر هم نه از جهت کمّی، حداقل از جهت کیفی استقبال مشابهی از آن شود. برخی به من می‌گویند که باید افتخار کنم، ولی صادقانه اینکه به همین احساس‌های متناقض دلخوشم. برای مایی که در موقعیت ممتاز قرار می‌گیریم، چنین نگرشی مفیدتر است چون تشویقمان می‌کند با متن‌ها، مؤلفان و سایر مmind powers برخورد مسؤولانه‌تر و بخشنده‌تری داشته باشیم.

با این حال، اگر به آن کمال ناممکن حداقل نزدیک‌تر شده بودم، آیا منتقدان مجبور نمی‌شدند بیشتر با خود کتاب درگیر شوند؟ اکنون که هان و من بالاخره وقت پیدا کرده‌ایم تا متن را برای چاپ‌های بعدی تصحیح کنیم، آیا آن اتفاق خواهد افتاد؟ شاید آری، شاید هم نه؛ چون برخی از آن چیزهایی که در پروندۀ «خطاها» گذاشته شد صرفاً تفاوت بود. شخص هان مدام وقت گذاشته است تا توضیح بدهد که مmind powers هم با ویراستاران و هم با خود مؤلفان مشورت می‌کنند، و هان ترجمه‌ام را خوانده است و عمدتاً به خاطر درآوردن لحن نوشتارش آن را دوست داشته است؛ ولی با همۀ این‌ها، باز هم برخی افراد روی حرف او حرف می‌زنند.

جای هیچ چون و چرایی نیست که ترجمه‌ها باید نقد شوند؛ تعاملِ انتقادیِ سرزنده و آگاهانه، بخشی از فرهنگ ترجمۀ شکوفاست. ولی اگر توجه نکنیم که هنجارهای ترجمه چه تفاوت‌هایی در کشورها و بافت‌های مختلف دارند، و همین مسأله چگونه می‌تواند رویکردهای فردی را شکل بدهد، فقط روی نقطۀ تفاوت انگشت می‌گذاریم به جای آنکه به تفاوت «بپردازیم.» در این مرحله، آنچه به نظر یک منتقد پذیرفتنی است، فقط ترجیح شخصی او را نشان می‌دهد و بس. همچنین ترجمۀ دوباره به زبان اصلی، یا مقایسه با یک ترجمۀ ادبی تخیلی،

ترجمه از آن کارهایی است که درباره‌شان می‌گویند: «هربار شکست می‌خوری، ولی بهتر شکست بخور»

برای ارزیابی تأثیر ترجمه نیز دشوار و به ظنّ قریب به یقین گمراه‌کننده است؛ بالاخره هر دوی این روش‌های جایگزین هم به اندازۀ ترجمه‌ای که آزاد یا خلاق حساب می‌شود، حاوی ذهنیت‌اند.

امیدوارم همچنان دربارۀ ترجمه حرف بزنیم، به این خاطر که همیشه حرف‌های بیشتری برای زدن هست، به‌ویژه دربارۀ لذت ترجمه؛ و به این خاطر که باید فکرهایمان را روی هم بگذاریم اگر می‌خواهیم تضمین کنیم پتانسیل ترجمه (شکستن هژمونی‌ها، عبور از تفاوت‌ها بدون امحای آن‌ها، و به چالش‌کشیدن افسانۀ نابغۀ یکتا) محقق شود، و در عین حال مخاطبان جدیدی برای صداها و دیدگاه‌هایی فراهم شوند که بدون ترجمه مسکوت می‌مانند یا تحت‌الشعاع صداهای دیگر قرار می‌گیرند، و برای آن آثار هنری که بدون آن‌ها زندگی‌مان کم‌مایه می‌شود. ما مmind powers باید دستاوردهای اخیر را بنیانی برای جلو رفتن کنیم، دستاوردهایی که تأثیر مستقیمی بر توانایی‌مان برای تقاضای دستمزد مناسب برای زندگی دارند، نه اینکه بگذاریم ما را با قلدری به پستوی خودمان برانند. دستمزدهای پایینی که به مmind powers می‌دهند، به بهانۀ اینکه در کارشان خلاقیت وجود ندارد، وقتی کنار اصرار بر «تواضع» قرار می‌گیرد، موجب می‌شود ترجمه اغلب حرفه‌ای زنانه قلمداد شود. تواضع معادل بی‌اهمیت شمردن خود نیست؛ افتخار به کارتان هم تکبّر نیست.

«بهترین راه ترجمه» بی‌معناست، اما چند پیشنهاد معدود در باب ترجمه وجود دارند که اگر پذیرش عمومی بیابند شاید گفت‌وگوهای سازنده‌تری رقم بزنند: تغییر دادن خیانت نیست؛ ویراستاران وجود دارند که عموماً هم نظرات قرص و محکمی دارند؛ تمجید از ترجمه، کاستن از ارزش اصل اثر نیست. در نهایت هم، هیچ ترجمه‌ای را نمی‌توان غایت ترجمه دانست. ترجمه از آن کارهایی است که درباره‌شان می‌گویند: «هربار شکست می‌خوری، ولی بهتر شکست بخور». به نظرم، من بد شکست نخوردم.


پی‌نوشت‌ها:
• این مطلب در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۸، با عنوان «What We Talk About When We Talk About Translation» در وب‌سایت لس‌آنجلس ریویو آو بوکز منتشر شده است و وب‌سایت mind powers در تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۹۷ آن را با عنوان «وقتی دربارۀ ترجمه حرف می‌زنیم، دربارۀ چه حرف می‌زنیم؟» منتشر کرده است.
•• دبورا اسمیت (Deborah Smith) مترجم داستان‌های کره‌ای است. ترجمۀ او از رمانِ هان کانگ با عنوان گیاهخوار جایزۀ بین‌المللی من‌بوکر سال ۲۰۱۶ را، همزمان، نصیب او و مؤلف اثر کرد.
[۱] The Vegetarian
[۲] kyunghyang shinmun
[۳] Human Acts
[۴] The White Book
[۵] Kitchen Table Translation

admin بدون نظر ادامه مطلب

خروج آمریکا از برجام می تواند عامل ازسرگیری غنی سازی ۲۰ درصدی در ایران باشد.

خروج آمریکا از برجام می تواند عامل ازسرگیری غنی سازی ۲۰ درصدی در ایران باشد.

همه نگاه‌ها به کاخ سفید و امضا «دونالدترامپ» پای معاهده برجام دوخته شده است. رئیس جمهوری آمریکا که سوار خر شیطان شده است تمایلی به پیاده شدن ندارد و عزم خود را برای عدم تمدید برجام جزم کرده است.
به گزارش mind powers آنلاین، رئیس جمهوری آمریکا قرار است در ۱۲ ماه می (۲۲ روز دیگر) تصمیم خود را درباره برجام اعلام کند. وی در ماه ژانویه و در زمانی که اسقاط تحریم‌های مربوط به برجام را تمدید می‌کرد، اعلام کرد که دیگر در برجام نخواهد ماند مگر اینکه اصلاحات مورد نظرش اعمال شود.
طبق برنامه ریزی اعلام شده؛ «امانوئل مکرون» رئیس جمهوری فرانسه و «آنگلا مرکل» صدراعظم آلمان به طور جداگانه برای چانه زنی با ترامپ در دفاع از برجام راهی واشنگتن خواهند شد. اتحادیه اروپایی از هر طریقی تلاش می‌کند مانع خروج آمریکا از تفاهم برجام شود اما هنوز نتیجه مشخصی به دست نیامده است. برنامه جامع اقدام مشترک(برجام)، توافقی است که بین گروه ۱+۵ و جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۱۵ درباره برنامه هسته‌ای ایران به امضا رسید.
این توافق، پشتوانه قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت را با خود دارد و ناظران بین‌المللی معتقد است با این قطعنامه، برجام به یک قانون بین‌المللی تبدیل شده است و هیچ یک از طرف‌ها نمی‌توانند به صورت یکجانبه از آن خارج شوند.
در این طرف میز ، جمهوری اسلامی هم بی کار نمانده و پیام‌های تندی را به کاخ سفید ارسال کرده است. «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه کشورمان که در نیویورک به سر می‌برد؛ با «میروسلاو لایچاک» رئیس مجمع عمومی سازمان ملل دیدار و گفت‌وگو کرد.
در این دیدار درباره تحولات مجمع عمومی، اجلاس عالی پیش رو با موضوع صلح پایدار، برگزاری یک نشست در سطح عالی برای مقابله با ریزگردها در ماه ژوئیه با توجه به اهمیت این موضوع برای کشورمان و همچنین درباره سایر موضوعات مورد علاقه بحث و تبادل نظر شد.
 
پاسخ ظریف به آمریکا
وزیرخارجه همیشه خندان ایران حالا در حال نشان دادن اخم تهران به واشنگتن است. وزیر خارجه ایران در مصاحبه‌ای که بخش‌هایی از آن بامداد شنبه منتشر شده گفته در صورت خروج آمریکا از برجام، تهران فعالیت‌های هسته‌ایش را «با سرعتی بیشتر» از سر خواهد گرفت.
ظریف در مصاحبه با برنامه «Face the Nation» که قرار است نسخه کامل آن روز یکشنبه از شبکه سی‌بی‌اس پخش شود، درباره خروج احتمالی آمریکا از برجام گفت: «ما چندین گزینه برای خودمان گذاشته‌ایم و آن گزینه‌ها آماده هستند؛ از جمله این گزینه‌ها این است که فعالیت‌های هسته‌ایمان را با سرعت بیشتر از سر بگیریم.»
این اظهارات ظریف را وبگاه «پولیتیکو» بر اساس بریده‌ای از مصاحبه که به آن دست پیدا کرده منتشر کرده است.
وزیر خارجه ایران همچنین گفته است: «این گزینه‌ها آماده اجرا هستند و ما در زمانی که مناسب بدانیم، تصمیم لازم را خواهیم گرفت.»
ظریف همچنین گفت در صورتی که ترامپ تصمیم به بازگرداندن تحریم‌ها بگیرد، ایران آماده اقدام است. وی گفت: «بدیهی است بقیه دنیا نمی‌توانند از ما بخواهند به صورت یکجانبه و یک‌سویه توافقی را اجرا کنیم که نقض شده است.»
وی در بخش دیگری از این مصاحبه که چند ساعت قبل منتشر شده بود درباره اعتراف اخیر «مایک پمپئو»، رئیس سیا و گزینه پیشنهادی رئیس‌جمهور آمریکا برای تصدی سمت ریاست وزارت خارجه این کشور مبنی بر اینکه ایران به دنبال سلاح هسته‌ای نبوده هم واکنش نشان داد.
مایک پمپئو چند روز پیش در جلسه استماع مجلس سنا گفت: «قبل از برجام هم ایران در مسیر دستیابی به بمب هسته‌ای نبود.»
ظریف گفت: «این حرف پمپئو در جلسه استماع کنگره که گفته برنامه هسته‌ای ایران صلح‌آمیز است، بوده و خواهد بود اعترافی دیرهنگام است، اما نشان می‌دهد که موجودیت تحریم‌ها هیچ دلیل واقعی نداشته است.»
ظریف گفت: «پس آمریکا در حالی تحریم‌هایی به ایران تحمیل کرده که ما به دنبال بمب نبودیم؛ حالا هم می‌خواهد تحریم‌ها را برگرداند چون ما دنبال بمب نیستیم؟»
این اظهارات ظریف در گفت‌وگو با سی بی اس نیوز که متن کامل آن روز یکشنبه منتشر خواهد شد،‌ در تایید اظهارات اخیر حسن روحانی رئیس جمهور ایران است که اخیرا گفته بود، ما اولین کسی نخواهیم بود که توافق را نقض می‌کنیم، اما آن‌ها باید بدانند که اگر توافق را نقض خواهند کنند پشیمان خواهند شد.
 
آب پاکی صالحی
مرد اتمی ایران، دیروز آب پاکی را روی دست همه ریخت . او که در جلسه تصویب برجام در مجلس شورای اسلامی و در مقابل حملات بی رحمانه اعضای جبهه پایداری ایستادگی کرده بود حالا می‌گوید که سازمان انرژی اتمی ایران همانند یک ارتش آماده است.
علی اکبر صالحی روز شنبه در حاشیه جلسه هم اندیشی مدیران ارشد دولت تدبیر و امید که در سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی برگزار شد، در جمع خبرنگاران در پاسخ به سوالی در مورد توانایی‌های سازمان انرژی اتمی در صورت خروج آمریکا از برجام گفت: «همانطور که رییس جمهور فرمودند از نظر فنی برای همه سناریوها آمادگی داریم.»
رییس سازمان انرژی اتمی ادامه داد: «البته بارها گفتیم – امیدواریم هیچوقت این مسئله پیش نیاید و ضرورتی نباشد که ما تصمیمات فنی اتخاذ کنیم – به گونه ای آماده هستیم که طرف حیرت زده خواهد شد.»
صالحی تاکید کرد:« این یک مبالغه و یا یک شعار نیست، بنده هیچوقت حرفی را نمی‌زنم که به آن اعتماد نداشته باشم، برای اینکه در این موضوع اعتبار نظام جمهوری اسلامی و اعتبار سازمان انرژی اتمی مطرح است.»
وی اضافه کرد :« یکی از مواردی که قبلا برای آگاهی طرف مقابل اعلام کردیم توان ایران در بر گرداندن چهار روزه غنی سازی ۲۰ درصد است.»
رییس سازمان انرژی اتمی افزود: «موارد متعدد دیگری هم هست که ضرورت بیان آن در حال حاضر نیست و هر وقت نظام تصمیم بگیرد، ما مثل یک ارتش برای حرکت آماده‌ایم.»
صالحی گفت: امیدواریم که طرف مقابل سر عقل بیاید و کاری نکند که هم خودش را و هم دیگران را به درد سر بیاندازد.
رییس سازمان انرژی اتمی در پاسخ به سوالی درباره همکاری ایران در پروژه ایتر (راکتور آزمایشی بین‌المللی گداخت هسته‌ای) گفت: «این موضوع در دستور کار است و ما تفاهم نامه را هم امضا کردیم، کارها را پیش بردیم اما این هم جزو بداخلاقی‌هایی است که آمریکایی‌ها انجام دادند.البته ما در پروژه مشابه ایتر که پروژه ای اروپایی است شرکت داریم اما در ایتر هم علی القاعده باید باشیم که در حال پیگیری هستیم.»
 
چشم انداز مبهم
شکی نیست که ترامپ ولع عجیبی برای لغو برجام دارد. او که در واشنگتن احساس سرخوردگی شدیدی دارد از عقب نشینی فاحش کره شمالی به شدت خشنود است اما در مورد ایران برخلاف ظواهر امر دچار دوگانگی شدیدی است. رئیس جمهوری آمریکا از یک طرف دلش می‌خواهد به «بدترین تفاهم تاریخ آمریکا» پایان دهد اما از طرف دیگر هم نگران واکنش شرکای اروپایی است و هم هم نگران این است که قیمت نفت به سقف بچسبد. حمله شامگاه جمعه ترامپ به اوپک درباره قیمت نفت نشان می‌دهد واشنگتن نگران قیمت حامل‌های انرژی در جهان است. آنها که اکنون به نوعی در گیر جنگ اقتصادی با چین هستند نمی‌خواهد میدان جدیدی در تبادلات اقتصادی بگشایند. در این میان تغییر فاز اقتصادی تهران از دلار به ارزهای دیگر اقدامی است که شدت اعمال فشار آمریکا بر اقتصاد ایران را کاهش خواهد داد اما موضوع اساسی اینجاست که از سرگیری غنی سازی ۲۰ درصد روی میز روحانی است.
فارغ از رویکرد احمقانه دونالدترامپ، حکومت ایالات متحده رویه ای عاقلانه را اتخاذ می‌کند. در شرایطی که در راهروهای واشنگتن زمزمه‌های استیضاح، عزل یا در حالت خوشبینانه یک دوره ای شدن ترامپ به گوش می‌رسد ، شروع یک جنگ یا برخورد مستقیم با تهران برای هردو طرف نوعی خودزنی محسوب می‌شود. روزهای سرنوشت سازی در انتظار معاهده برجام است اما آنچه محرز است این که هر کدام از اعضای۱+۵ سهم و سودی از آن مطالبه می‌کنند. دونالدترامپ که شرکای اروپایی را همانند روسیه تحت فشار گذاشته به دنبال یک معامله است که نتیجه آن مشخص نیست.
گزارش : علی ودایع
 

admin بدون نظر ادامه مطلب